Covid-19: NAR-cao nr. 149 over verplicht of aanbevolen telewerk verlengd tot 31 maart 2022

De Nationale Arbeidsraad heeft de geldigheidsduur van cao nr. 149 over het aanbevolen of verplicht telewerk omwille van de coronacrisis met 3 maanden verlengd, tot 31 maart 2022. Op 7 december 2021 werd daarvoor NAR-cao nr. 149/2 afgesloten.

Verplicht of aanbevolen telewerk

Cao nr. 149 bevat een eenduidig kader voor telewerk dat de overheidsinstanties verplicht gemaakt of aanbevolen hebben in strijd tegen de coronapandemie. De overeenkomst schept duidelijkheid over hoe het verplichte of aanbevolen telewerk moet worden uitgeoefend en geeft aan welke modaliteiten, voorwaarden en principes er moeten worden nageleefd.

De cao werd destijds gesloten voor bepaalde tijd, van 26 januari tot 31 december 2021. Maar door de nieuwe telewerkplicht sinds 20 november 2021 was het volgens de sociale partners een must om de toepassing van de cao te verlengen. Met Cao 149/2 wordt uiteindelijk voorzien in een verlenging van 3 maanden, tot 31 maart 2021.

Geen inhoudelijke wijzigingen

Aan de inhoud van cao nr. 149 wordt niet geraakt. De bepalingen blijven dus ongewijzigd van toepassing.

De bepalingen gelden dus alleen voor ondernemingen die op 1 januari 2021 nog geen telewerkregeling hadden uitgewerkt op basis van de vrijwillige cao nr. 85 van 9 november 2005 inzake telewerk of occasioneel telewerk. De cao is niet van toepassing op bestaande cao's, individuele akkoorden rond telewerk of de telewerkpolicies die in de ondernemingen werden gesloten of aangenomen vóór 1 januari 2021. Bovendien verhindert cao nr. 149 ook niet om, binnen de onderneming, een instrument van onbepaalde duur uit te werken, bijvoorbeeld met het oog op het structureel telewerk in het kader van de cao nr. 85.

Voor de ondernemingen die wél onder het toepassingsgebied vallen bevat Cao nr. 149

de principes en een referentiekader voor telewerk. Zo stelt de overeenkomst bijvoorbeeld uitdrukkelijk dat de telewerker dezelfde rechten en plichten m.b.t. arbeidsvoorwaarden geniet dan deze die worden toegepast wanneer hij op de bedrijfslocatie van de werkgever werkt. Een ander principe is dat de telewerker moet worden geïnformeerd wanneer voor het telewerk aanvullende arbeidsvoorwaarden of afwijkingen worden ingevoerd. Daarnaast verplicht de cao de werkgever om met de telewerker duidelijke afspraken te maken met de telewerker over tools, vergoedingen, kosten, enz. Wat het referentiekader betreft stelt de cao onder meer dat de telewerker zelf zijn werk organiseert binnen het kader van de arbeidsduur die in de onderneming geldt. De werkbelasting en prestatienormen van de telewerker worden geacht dezelfde te zijn als wanneer hij op de bedrijfslocatie van de werkgever werkt. De werkgever heeft evenwel de mogelijkheid om op gepaste en proportionele wijze controle uit te oefenen op de resultaten en/of de uitvoering van het werk.

een beleid voor welzijn op het werk specifiek in verband met telewerk. In dit kader bevat de cao een informatieplicht ten aanzien van de werkgever onder meer m.b.t. het gevolgde welzijnsbeleid en de preventiemaatregelen (bv over de inrichting van de werkpost). De werkgever is op basis van de cao ook verplicht om passende maatregelen te nemen om de verbondenheid van de telewerkers met de collega?s en met de onderneming te behouden en isolatie te voorkomen.

3 maanden

Cao nr. 149/2 treedt in werking op 1 januari 2022 en treedt buiten werking op 31 maart 2022.

Bron: Collectieve arbeidsovereenkomst nr. 149/2 betreffende aanbevolen of verplicht telewerk omwille van de coronacrisis, NAR 7 december 2021.

Zie ook
Collectieve arbeidsovereenkomst nr. 149 betreffende aanbevolen of verplicht telewerk omwille van de coronacrisis, Nationale Arbeidsraad, 26 januari 2021.